De gemeente Barendrecht presenteert de herinrichting van het Jaagpad als een zorgvuldig voorbereid project waarin duurzaamheid, verkeersveiligheid en toekomstbestendigheid samenkomen. Voor bewoners voelt het mogelijk eerder als een indrukwekkende demonstratie van hoe je een straat volledig op de schop neemt om vervolgens te concluderen dat de indeling “in de basis gelijk blijft”. Daarbij worden de werkzaamheden aan het Jaagpad op social media veel bekritiseerd. Bewoners uiten daar regelmatig hun ongenoegen over de omvang van de werkzaamheden, de overlast en de vraag of de uiteindelijke veranderingen wel in verhouding staan tot de investering en de hinder die het project met zich meebrengt.

Zelf fiets ik bijna dagelijks via de Barendrechtseweg langs het gebied en kijk ik uit op de immense bouwstraat. Zo is van dichtbij te volgen hoe omvangrijk de werkzaamheden zijn en hoeveel er daadwerkelijk wordt aangepast. Wie ziet wat er allemaal wordt vervangen, krijgt eerder de indruk dat vrijwel alles nieuw wordt aangelegd.

Want laten we eerlijk zijn: als je het wegdek vervangt, de riolering vervangt, de plantvakken vervangt, de verlichting vervangt, de elektriciteitskabels vervangt, bomen kapt, nieuwe bomen plant, de weg versmalt, een verkeersdrempel toevoegt en de straat maandenlang afsluit, dan is de vraag gerechtvaardigd wat er precies níét wordt vervangen. Mogelijk alleen de straatnaam.

Een bijzonder hoogtepunt vormt de uitleg over de bomen en de vele schriftelijke vragen die daarover zijn gesteld. Het was “helaas niet mogelijk” om ze te behouden. Waarom precies niet, blijft voor veel bewoners een terugkerende vraag. Gelukkig volgt direct het goede nieuws: de bomen krijgen een duurzame herbestemming. Met andere woorden: eerst worden volwassen bomen verwijderd die jarenlang schaduw, verkoeling en een volwassen straatbeeld hebben geboden, waarna het hout wordt verwerkt tot boompalen voor nieuwe boompjes die de komende twintig jaar moeten proberen hetzelfde effect terug te krijgen. Dat is ongeveer alsof je een huis sloopt om de bakstenen te gebruiken voor een vogelhuisje en dat vervolgens presenteert als circulaire woningbouw.

Ook verkeersveiligheid krijgt nadrukkelijk aandacht. De weg wordt versmald zodat automobilisten “meer rekening moeten houden met andere weggebruikers”. Een fascinerend uitgangspunt. Decennialang proberen verkeerskundigen wegen zo in te richten dat mensen intuïtief veilig rijden. De moderne aanpak lijkt steeds vaker: maak de situatie zo ongemakkelijk mogelijk en hoop dat iedereen uit voorzorg afremt.

Opvallend is verder de invulling van burgerparticipatie. Bewoners worden begin 2026 geïnformeerd over de uitvoering van werkzaamheden die kort daarna starten, terwijl de bomen al in oktober 2025 zijn gekapt. Dat geeft een interessante interpretatie van participatie: eerst de kettingzaag, daarna de nieuwsbrief.

Als alles volgens planning verloopt, beschikt het Jaagpad eind 2026 over nieuwe riolering, nieuwe bestrating, nieuwe kabels, nieuwe verlichting, nieuwe bomen, nieuwe plantvakken, een nieuwe verkeersdrempel en een nieuwe uitstraling. En dan zal ongetwijfeld worden vastgesteld dat de straat, zoals beloofd, “in de basis gelijk is gebleven”.