Een theater kan niet zonder voldoende financiële steun. Dat hebben verschillende theaters in Nederland de afgelopen jaren gemerkt. Wat gebeurt er als die steun wegvalt? En moeten we ons in Barendrecht zorgen maken over de toekomst van Theater Het Kruispunt?

Het is misschien geen prettig vooruitzicht, maar het is ook geen ondenkbaar scenario.

In Amsterdam moest het Tropentheater sluiten nadat de overheid de subsidie stopzette. Het MC Theater ging failliet toen de financiële middelen opraakten en de kaartverkoop tegenviel. Ook De Nieuwe Doelen in Gorinchem verdween na financiële problemen en een verlaging van de gemeentelijke subsidie. Kleinere theaters, zoals Le Petit Théâtre in Groningen en De Beun in Heiloo, kregen hun financiën evenmin rond.

Het zijn voorbeelden die laten zien hoe kwetsbaar theaters zijn. Als de financiële basis wegvalt, kan het snel misgaan. Soms betekent dat een tijdelijke sluiting, maar soms verdwijnt een theater voorgoed.

Dat zou ook voor Barendrecht een groot verlies zijn.

Het Kruispunt is namelijk meer dan een theater. Het is een plek waar mensen samenkomen. Voor een cabaretvoorstelling, een concert, een toneelstuk of gewoon een gezellige avond uit. Jong en oud weten de weg naar het theater te vinden. Daarmee heeft Het Kruispunt een belangrijke plek in het culturele en sociale leven van Barendrecht. Bovendien is het theater een onderdeel van het culturele ontmoetingscentrum waar ook de bibliotheek, de radio en het Barendrechts Dagblad gevestigd zijn.

Natuurlijk kunnen we voor voorstellingen ook naar Rotterdam. Maar is dat wat we willen? Moeten inwoners van Barendrecht voor cultuur altijd de gemeente uit? Een aantrekkelijke gemeente is wat mij betreft ook een gemeente waar ruimte is voor kunst, muziek, theater en ontmoeting.

Bij bezuinigingen wordt cultuur al snel gezien als iets waarop bespaard kan worden. Het is tenslotte geen eerste levensbehoefte, zo wordt misschien gedacht. Maar daarmee doen we cultuur tekort. Een theater zorgt voor ontspanning, brengt mensen bij elkaar en geeft artiesten de kans om hun werk te laten zien. Dat heeft wel degelijk waarde voor een gemeente.

Dat betekent niet dat Het Kruispunt geen verantwoordelijkheid heeft voor de eigen financiën. Natuurlijk moet er kritisch naar de kosten worden gekeken en moet subsidie verantwoord worden besteed. Maar bezuinigen mag er niet toe leiden dat een theater uiteindelijk niet meer kan bestaan.

Want als Het Kruispunt eenmaal moet sluiten, zijn we veel meer kwijt dan alleen een gebouw. Ook de medewerkers, de programmering, de samenwerkingen en een groot deel van het opgebouwde publiek verdwijnen. Dat herstel je niet zomaar. Een eventuele doorstart kost tijd en opnieuw veel geld.

Misschien denken we dat het in Barendrecht niet zo ver zal komen. Maar de voorbeelden uit andere gemeenten laten zien dat ook daar ooit een theater stond waarvan niemand dacht dat het zou verdwijnen.

Daarom is het belangrijk om nu na te denken over de toekomst van Het Kruispunt. Wat is het ons waard om een eigen theater in Barendrecht te houden? En willen we straks echt moeten constateren dat er te laat is ingegrepen?

Een theater is misschien niet onmisbaar om te kunnen leven, maar het maakt een gemeente wel een stuk prettiger om in te wonen. Dat is iets om goed over na te denken voordat het doek valt.