Op 23 januari bracht raadslid Tina Jakoeb (GroenLinks–PvdA) een werkbezoek aan dagbesteding Carnissehof, een samenwerking tussen Stichting Hof van Eden en Lelie zorggroep. Het bezoek stond in het teken van ontmoeting, aandacht en samen vooruitkijken naar het nieuwe jaar. Samen met deelnemers en begeleiders werd geproost op 2026 – op samenzijn, gezondheid en verbinding.

Deelnemers kunnen bij Dagbesteding Carnissehof genieten van zowel binnen- als buitenactiviteiten, met altijd ruimte voor eigen keuzes. Structuur, persoonlijke aandacht en een zinvolle invulling van de dag staan centraal. De Carnissehof is er voor (senior) inwoners van Barendrecht die behoefte hebben aan ondersteuning en dagstructuur, bijvoorbeeld bij eenzaamheid, geheugenproblemen of wanneer een mantelzorger tijdelijk ontlast moet worden.
Tijdens het bezoek ging het in gesprekken met vrijwilligers en deelnemers over kleine gebaren. Een glimlach. Oogcontact. Even “hallo” zeggen. Zoals iemand het verwoordde met een citaat van Moeder Teresa: “Vrede begint met een glimlach.” Er werd gesproken over hoe zulke kleine momenten een groot verschil maken voor mensen die zich alleen voelen. Of dat nu op straat is, in een winkel of hier aan de koffietafel: elkaar zien en erkennen geeft mensen het gevoel dat ze erbij horen.

Ook bredere maatschappelijke onderwerpen kwamen langs, zoals het werk van Stichting Ambulancewens en voorbeelden uit de wijk waar bewoners zelf verantwoordelijkheid namen om hun omgeving schoon te houden. Steeds kwam dezelfde gedachte terug: je kunt naar anderen wijzen, maar je kunt ook zelf een klein verschil maken.

Binnen Carnissehof krijgt die aandacht voor het kleine concreet vorm. Samen creatief bezig zijn, schilderen, knutselen, koffie drinken met iets lekkers erbij. Hier worden mensen niet benaderd vanuit wat ze missen, maar wordt gekeken naar wat bij hen past. Activiteiten sluiten aan bij interesses, mogelijkheden en het dagritme van deelnemers. Door talenten en voorkeuren van deelnemers te verbinden met de inzet en kwaliteiten van vrijwilligers, ontstaat een vorm van passende activering waarin iedereen op zijn eigen manier kan meedoen.

Jan van Loo (begeleider en vrijwilliger) verwoordde het als volgt: “Het sterke wij-gevoel maakt deze plek bijzonder. Het voelt als familie, bijna als een buurthuis. Vrijwilligers komen soms zelfs op hun vrije dagen langs voor koffie. Bij ziekte is er contact en bij uitval springen anderen bij. Die onderlinge zorg vangt eenzaamheid op, bij deelnemers én vrijwilligers.”
 
Het bezoek eindigde zoals het begon: samen rond de tafel. Met koffie, iets lekkers en gesprekken die laten zien wat deze plek betekent. Omzien naar elkaar. Elkaar nodig hebben en elkaar iets kunnen geven. Samen maak je het verschil.