De 82-jarige Ap Bol de bekendste materiaalman van alle voetbalclubs in de provincie Zuid-Holland heeft besloten om er na veertig jaar bij Smitshoek mee te stoppen. Aan het eind van het seizoen draagt hij bij zijn favoriete voetbalclub het stokje over. Hij wil wel bij Smitshoek betrokken blijven, maar minder intensief.
 
‘’Ik heb er lang over lopen dubben. Maar vanaf eind seizoen stop ik met mijn taak als materiaalman bij het 1e. Dat zeg ik met pijn in mijn hart en eerlijk gezegd ben ik er ook wel behoorlijk emotioneel van. Want ik heb mijn werk bij Smitshoek met ontzettend veel plezier gedaan en ik mag wel zeggen met hart en ziel. Toch is het na ruim 40 jaar welletjes, ik kan het op mijn 82e gewoon niet meer opbrengen om bijna dagelijks naar de vereniging te komen. Zelf autorijden gaat niet en mijn motoriek is ook niet al te best. Daarbij heb ik ook de zorg voor mijn vrouw en alles met elkaar maakt dat ik gewoon gas terug moet nemen. Dat wil niet zeggen dat de deur bij Smithoek helemaal dicht gaat want als het kan blijf ik nog actief. Hoe, dat bekijken we de komende tijd’’.

‘’Als ik terugkijk is dat echt met een gevoel van tevredenheid. En ik denk ook wel bij de mensen waarmee ik direct heb samengewerkt. Van de hoofdtrainer heb ik altijd positieve reacties gehad en hij heeft me toegezegd dat er altijd een plekje in de bus voor me wordt vrijgehouden. Ook de spelers waren in de loop der jaren altijd tevreden over mijn ‘dienstverlening’ en ik ben heel wat keren toegezongen in de bus of de kantine. Ik laat het niet altijd blijken maar dat heeft me vaak heel goed gedaan.

Daan den Blijker
Toen ik destijds bij Smitshoek kwam op voorspraak van trainer Daan den Blijker was Smitshoek echt nog een ‘clubje’ met een eerste elftal dat uitkwam in de hoofklasse van de RVB, de Rotterdamse Voetbalbond. Ik weet nog goed dat ik de eerste keer zou fungeren als verzorger. Dat was bij Sion uit in Vlaardingen. Ze hadden gezegd dat ik er tijdig zou moeten zijn, dus ik was 11.30 uur present. Maar uiteindelijk bleek dat het team pas om 20 over 2, dus 10 minuten voor aanvang van de wedstrijd aan kwam kakken. Ik kon dus weinig doen qua intapen van spelers en zo en alleen tijdens de wedstrijd nog wat inspringen. Het was sowieso niet te vergelijken met nu, want hoewel ik met die Den Bleijker 5 keer kampioen ben geworden was zijn aanpak simpel’’.
‘’Trainen was vooral een kwestie van veel loopwerk en vervolgens een partijtje. Een wedstrijdbespreking bestond eigenlijk niet en voorafgaand aan de wedstrijd zei trainer Daan: “Okay mannen, hier is de opstelling, doe je best’’. Dan ging hij in z’n trainersjas en met z’n geruite petje zitten en als het niet goed liep zei hij tijdens de rust iets als “Dit gaat klote mannen” en vervolgens werd er met meer inzet gespeeld. Het lijkt een beetje op Ernst Happel’s uitspraak: ‘Kein geloel, fussball spielen’. Maar er waren destijds goede spelers als Dick Nootenboom en Ton Habermehl, die konden zelf het spel uitstekend lezen en in het veld de boel regelen.

Ontwikkeling
Het is niet te vergelijken met alle tactische concepten en de professionele aanpak van nu. Hoewel Smitshoek altijd een heel goed geleide club is geweest. Veel verenigingen waar we vroeger tegen speelden zijn altijd nog de ‘clubjes’ gebleven, de VV Smitshoek heeft een enorme ontwikkeling doorgemaakt en is nu toch een geweldig mooie club waar we met z’n allen trots op zijn. Als ik mezelf goed tegen het licht hou denk ik dat ik kan zeggen dat ik niet altijd de makkelijkste ben geweest. Misschien ook wel eens wat chagrijnig. Maar de meesten wisten wel dat ik het beste voor had en dat ik alles voor de club deed. Het is fijn dat mijn gezin en familie altijd rekening hield met mijn werk voor Smitshoek. Toen ik mijn vrouw leerde kennen zijn we een keer naar een film geweest waar een liedje in voor kwam dat heette ‘Waarom ben jij nooit op zondag vrij’.

Gesteund
Mijn vrouw heeft dat later vaak gezongen in de variant ‘Waarom ben jij nooit op zaterdag vrij’. Ze heeft me altijd gesteund en daar ben ik haar heel dankbaar voor.
Uiteraard ben ik ook dank verschuldigd aan alle mensen bij Smitshoek die begrip voor mij hadden en die me hebben geholpen. Namen noem ik nu even niet, want het zijn er te veel. Echt ik ben heel erg blij dat ik hier zoveel jaar met plezier heb kunnen werken en ik hoop nog lang naar vermogen wat voor Smitshoek te kunnen betekenen. De club zit echt diep in mijn hart en genen. Smitshoek staat voor mij echt bovenaan’’.