De start van de veldcompetitie was zaterdag in alle opzichten uitdagend voor de Vitesse selectie. Het niveau is hoger dan ooit tevoren en de weersomstandigheden waren al een vette kluif op zich. Vitesse trad aan tegen het altijd wat lastige RWA uit Albrandswaard; direct een derby in de overgangsklasse dus, maar de Barendrechters hielden het hoofd koel en wonnen met 13-19.
Het eerste kwartier was in alle opzichten voor RWA. De thuisploeg straalde in elke vezel gedrevenheid en ambitie uit, waar Vitesse wat tam over het veld sjokte. Vertaald op het scorebord, stond RWA met 6-2 voor; het verdedigde scherp op de gevaarlijke Vitesse dames en mocht zelf ongehinderd en tergend trefzeker aanleggen. Gek genoeg gaf dit juist hoop voor Vitesse, met name omdat de omstandigheden zo extreem waren.
RWA verspeelde in deze fase wel erg veel energie en dat kon je met de beste wil niet van Vitesse zeggen. Bewust of niet, maar Vitesse deed het rustig aan. Wel waren de gasten zo slim om af en toe mee te scoren, hoewel de schotpercentages voor rust om te huilen waren. Maar toch, de Vitesse prestatiecurve was een nauwelijks waar te nemen vals plat, maar de lijn ging wel degelijk naar boven.

Loom
Waar RWA in de laatste 10 minuten voor rust al in de reserves tastte, kwam Vitesse als een sluipmoordenaar dichterbij. Sterker nog, bij rust stonden de Barendrechters zomaar met 8-9 voor. Een lekkere stand, want ook na de pauze lag er een lome energievretende en klamme hitte boven het kunstgrasveld. Vitesse kwam, en dat was razend knap, wel steeds beter in de wedstrijd, had de energielevels goed verdeeld en wist ook de korf veel beter te vinden. In deze fase maakten de Vitesse dames het verschil, daarbij vaak goed ondersteund door de heren.

Mandy
Tot een kwartier voor tijd dacht RWA dat het bij 10-13 kon bijblijven en kansen rook die er niet waren. Vitesse schakelde een tandje bij en liep via 12-16 naar een comfortabele 13-18 voorsprong zo’n vijf minuten voor tijd.
Het moment van de middag was curieus en kwam onbedoeld uit de koker van de ervaren en geslepen Mandy Biesbroek. Zij mocht een strafworp nemen, RWA vroeg een time-out aan en een RWA-speler dacht daarna slim te zijn door zo’n beetje op de strafworpstip zijn veterdiploma te gaan halen en Mandy uit haar concentratie te brengen. De in ieder geval duidelijk leidende scheidsrechter nam op dit moment zijn beste beslissing van de middag en floot in. Mandy moest ongeveer om de RWA-man heen walsen om aan te leggen, waardoor de stip mis ging. Uiteraard mocht Mandy deze direct overnemen en kwam RWA er zonder geel nog goed vanaf. Deze keer bleef zij koelbloedig en stonden de vele Vitesse fans op de banken.
Het was direct de laatste treffer en zo hield Vitesse op een zwoele zaterdag het hoofd koel en nam de eerste belangrijke punten mee naar huis.