Wie een treffender symbool zoekt voor de manier waarop het Barendrechtse college te werk gaat, hoeft niet verder te kijken dan de Adrianapolder. Daar staan lantaarnpalen midden op de parkeerplaatsen. Je zou denken dat iemand bij het ontwerpen, plannen of uitvoeren even heeft nagedacht over de vraag waar die palen eigenlijk moeten komen te staan.

Maar nee, kennelijk hoort het erbij.

De verklaring? Ze worden later gewoon verplaatst. Alles volgens planning, zo klinkt het geruststellend. Je moet er maar op komen: eerst palen plaatsen op een onlogische plek en vervolgens uitleggen dat het allemaal de bedoeling is. Probleem opgelost, althans op papier.

Het is bijna een perfecte metafoor voor dit college: eerst iets in de weg zetten en daarna met een stalen gezicht uitleggen waarom het toch klopt.

Want waarom zou je vooraf goed nadenken, werkzaamheden op elkaar afstemmen en onnodige handelingen voorkomen, als je achteraf ook een keurige bestuurlijke verklaring kunt produceren?

Natuurlijk, een project kent fases en niet alles hoeft meteen af te zijn. Maar er is een verschil tussen een straat die nog in aanbouw is en een uitvoering waarbij je je afvraagt of de linkerhand wel weet wat de rechterhand aan het doen is.

De lantaarnpalen in de Adrianapolder zijn daarmee meer dan een merkwaardig straatbeeld. Ze staan symbool voor een bestuursstijl waarin de uitleg soms belangrijker lijkt dan de logica, waarin alles volgens planning verloopt zolang je de planning maar ruim genoeg uitlegt en waarin kritiek kennelijk vooral vraagt om een geruststellend antwoord.