Op 14 juli staat niet alleen een bouwplan Casa Limo ter discussie, maar de geloofwaardigheid van de Barendrechtse gemeenteraad zelf.

Niemand is tegen woningbouw. Dat debat is allang voorbij. De vraag is alleen nog: tegen welke prijs, en op basis van welke afspraken? Want wat nu voorligt, is geen gewone ontwikkeling, maar opnieuw een forse afwijking van beleid dat de raad zélf nog geen drie jaar geleden heeft vastgesteld.

Meer woningen op dezelfde plek. Minder ruimte per woning. Afwijkende parkeernormen. En dat alles verpakt onder de gelikte naam Casa Limo. Maar een mooie naam maakt een klein appartement niet groter. Casa Limo in Barendrecht is geen luxe woonconcept; het is verdichtingsproject tot op het uiterste minimum. Wonen wordt hier gereduceerd tot stapelbare vierkante meters, niet tot leefkwaliteit. 

Barendrecht is altijd gebouwd op een ander uitgangspunt: ruimte, rust en leefbaarheid. Niet maximaal stapelen, maar verantwoord ontwikkelen. De vraag is waarom dat uitgangspunt nu zo makkelijk terzijde wordt geschoven.

Nog zorgelijker is de bestuurlijke reflex die hieruit spreekt. Eind 2023 stelde de raad zelf het bestemmingsplan vast. Nog geen drie jaar later ligt er alweer een voorstel om daarvan af te wijken. En ook de parkeernormen moeten opnieuw worden opgerekt. Het patroon is duidelijk: vaststellen, afwijken, aanpassen zodra de druk van een ontwikkelaar (lees familie Van den Heuvel) toeneemt.

Een gemeenteraad is geen formaliteit die plannen afstempelt. Het is een orgaan dat grenzen stelt, juist wanneer die grenzen worden opgezocht. In de commissie werden vragen gesteld, maar uiteindelijk draait het om één simpele toets: wordt er nog een duidelijke grens getrokken, of verdwijnt die opnieuw in technische onderbouwingen en optimistische beloften?

Het college spreekt over een community-concept. Maar wie garandeert dat dat meer is dan een tijdelijk verkoopverhaal? Wie ziet toe op de uitvoering over vijf, tien of vijftien jaar? En wat blijft er over als de economische realiteit verandert en de ontwikkelaar zijn koers wijzigt? Op die vragen blijft het antwoord dun.

Barendrecht heeft behoefte aan woningen, ook betaalbare. Maar betaalbaar mag nooit een excuus worden voor minimalistisch bouwen zonder stevige kwaliteitsnormen. Een gemeente bouw je voor de lange termijn, niet voor de rekensom en de kwartaalcijfers van een ontwikkelaar.

Op 14 juli kan de Barendrechtse raad laten zien dat zij nog zelf de koers bepaalt. Doet zij dat niet, dan zal er bij inwoners één conclusie blijven hangen: niet de raad stelt de kaders, maar de plannen van ontwikkelaars bepalen wat hier gebeurt.