Een tentenkamp in het Vrijenburgbos in Barendrecht. In juli werd het door de gemeente ontruimd. De bewoners vertrokken en het terrein werd opgeruimd. Klaar. Tenminste, dat was blijkbaar de bedoeling. Want eind augustus werd op vrijwel dezelfde plek opnieuw een geïmproviseerd tentenkamp ontdekt. En alsof dat nog niet genoeg zegt over de situatie, brak er ook brand uit. Tenten, fietsen, kleding, afval en andere spullen lagen tussen de bomen. Dan zou je toch denken dat bij de gemeente én in de gemeenteraad alle alarmbellen afgaan.

Wat is er na de eerste ontruiming met deze mensen gebeurd?

Zijn ze ergens ondergebracht? Is er hulp aangeboden? Is er gecontroleerd waar ze terechtkwamen? Of zijn ze simpelweg van het ene probleem naar het volgende doorgeschoven?

Want een tentenkamp kun je met een paar gemeentelijke medewerkers en vrachtwagens opruimen. Maar daarmee verdwijnt de reden waarom mensen daar terechtkwamen niet.

Ondertussen heeft Barendrecht genoeg politieke energie voor de discussie over een AZC. Daarover wordt gedemonstreerd, worden stevige standpunten ingenomen en wordt uitgebreid gesproken in de gemeenteraad. In september staat verdere bespreking van de mogelijke komst van een AZC op de agenda.

Maar ondertussen slapen mensen in tenten in een bos. En na een eerdere ontruiming gebeurt het gewoon opnieuw.

Waarom horen we partijen niet vragen wat er na de ontruiming is gebeurd? Waarom wordt niet gevraagd welke verantwoordelijkheid de gemeente heeft genomen? En waarom lijkt iedereen vooral opgelucht wanneer het terrein weer leeg is?

Misschien is er een goede verklaring. Maar als dat zo is, waarom horen inwoners daar dan zo weinig van?

En dan is er nog die ongemakkelijke AZC-discussie.

Je hoeft absoluut geen voorstander van een AZC te zijn om te constateren dat opvang, huisvesting en menselijke waardigheid ook nu al onderwerpen zijn waar Barendrecht mee te maken heeft.

Maar het zou wel heel cynisch zijn als een tentenkamp ineens een politiek ongemakkelijk onderwerp wordt omdat tegelijkertijd de discussie over een AZC speelt.

Politiek gaat niet alleen over plannen voor de komende jaren. Politiek gaat ook over wat er vandaag gebeurt. En vandaag weten we dat een kamp dat in juli werd ontruimd, eind augustus opnieuw opduikt. Dat er mensen waren die blijkbaar nergens anders terecht konden. En dat er inmiddels zelfs brand is geweest.

Dat verdient meer dan een schoongeveegd stukje bos en een paar regels in de krant. Het verdient antwoorden.