Toen ik in 2002 in de gemeenteraad van Rotterdam benoemd werd en mijn oor te luisteren legde, viel het me al snel op dat veel van mijn nieuwe collega’s hun eigen ideologische achtergrond amper kenden. In mijn vooropleiding had ik grondig kennisgenomen van het ontstaan van politieke stromingen die uit de Verlichting zijn voortgevloeid. Mijn stopzinnetje bij debatten werd dan ook al snel: „Maar u kent uw eigen achtergrond toch wel?” Dat werd me niet in dank afgenomen.

Geen gratis openbaar vervoer voor ouderen

Toen ik dit onzalige plan in het coalitieakkoord las, welde mijn oude stopzinnetje weer in me op. Laten we vooropstellen dat de kosten door dit college schromelijk worden overdreven. Het is de RET die voor de kosten gaatopdraaien en alleen bij grote tekorten zal de gemeente moeten bijspringen. De calculatie berust op de misvatting dat de ouderen nu wel gaan betalen en dat daarmee miljoenen gemoeid zijn, terwijl iedereen begrijpt dat ouderen dan gewoon niet naar familie gaan en geen dagje Hoek van Holland meer meepikken. Daarnaast zullen velen – zoals ik – dan de auto gaan gebruiken. De besparing van miljoenen is fake en berust op drijfzand. Het enige dat gaat gebeuren, is dat de metro's in de daluren nog leger zijn en ’s avonds nog minder veilig.

PvdA

De PvdA is verdwenen en opgegaan in GroenLinks. Het laatste restje sociaal denken is daarmee verdwenen. Dat blijkt ook uit dit onzalige besluit. Ze hebben zich overgeleverd aan de milieu-sektariërs. Hun van oorsprong communistische kader heeft verzwegen dat in het voormalige Oostblok het openbaar vervoer bijna gratis was.

GroenLinks

Wat GroenLinks betreft: die is afgestapt van het principe dat mensen vooral het openbaar vervoer moeten gebruiken om het verkeer en daarmee het milieu te ontlasten. Het zogeheten bespaarde geld wordt gestopt in het verlagen van de CO₂- en NO₂-uitstoot, zodat ten koste van oudere Rotterdammers een verlaging van 0,00001 procent kan worden bewerkstelligd. Wel kunnen ze op hun congres trots hun stellingname ten koste van ouderen ventileren en, wie weet, lonkt de Tweede Kamer of een burgemeesterschap.

D66

Dezelfde redenering is van toepassing op D66. Het jaartal geeft aan hoelang ze al niets bereikt hebben. En democratie? Dat woord blijven ze met trots in hun naam voeren, terwijl de democratie in onze stad natuurlijk met voeten wordt getreden. Met 3.000 PRO-stemmen verschil een uiterst wankel college samenstellen, dat met die ene zetel verschil zijn democratische plicht om het college te controleren zal moeten verzaken. Terwijl ze gewoon met het vorige college hadden kunnen doorgaan, met meer dan één zetel verschil.

Gelukkig is hun masker gevallen toen ze een hoge ambtenaar als wethouder kozen in plaats van diversiteit te bevorderen, zoals in hun programma staat. Zowaar! Sommigen (vier?) begrepen het nu in ieder geval wel.

CDA

Dan het CDA. Ooit stond barmhartigheid hoog in hun vaandel. „Eert uw vader en uw moeder” is een van de Tien Geboden (het vijfde). Voor vader en moeder kan en mag je ook „ouderen” lezen. Het penninkske van de weduwe (Marcus 12:41-44) wordt direct ingeleverd bij D66, VVD en PRO.

Volt

Dan het – hopelijk tijdelijke – politieke verschijnsel Volt. Het afpakken van het gratis reizen van ouderen in onze stad zal ongetwijfeld de band tussen de Europese landen verstevigen. Het maakt vooral de ouderen duidelijk dat de Europese samenwerking moet worden uitgebreid. Die konden gratis naar de Poort van Europa, maar daar heeft Volt een einde aan gemaakt.

VVD

Alleen de VVD spint er ideologisch garen bij. De ouderen hebben nu een echte liberale keuze: ga ik wel of niet naar familie of het strand? Het autorijden wordt bevorderd en het dividend van onder andere Shell en Uber gaat omhoog. Daarbij hebben ze het in hun programma gezet. Voor het eerst houden ze voet bij stuk!

Nee, de coalitie heeft natuurlijk naast eigen belang maar één echt ideologisch uitgangspunt. Vandaar ook dat ze Leefbaar Rotterdam extreemrechts noemen. Dat maakt de uitsluiting makkelijker te verkopen en geeft het een zweem van democratie.

*In het RD stond een aardig artikel van iemand – een cineast– die alleen maar verbeterd milieu is tegengekomen. Het is hem niet in dank afgenomen door de sektariërs. Ze gaan niet naar zijn film kijken!