Iedere dictator heeft op weg naar de absolute macht af te rekenen met potentiële criticasters in eigen kring.

Stalin deed dat met duizenden showprocessen waarin zijn oud kameraden ‘spontaan’ bekenden Amerikaanse of Engelse spionnen te zijn.
Hitler rekende in ‘de nacht van de lange messen’ af met de te grote monden binnen zijn partij en het leger.
Mao vernietigde met zijn culturele revolutie intellectuelen, die wel eens bezwaar tegen zijn zienswijze konden ventileren.

De staatsgreep in Turkije gaf Erdogan de gelegenheid af te rekenen met de grote groep Gülen-aanhangers, die zich tot kort daarvoor duidelijk aan zijn zijde hadden geschaard: de dag met de geslepen kromzwaarden. Een bekend verschijnsel dus, dat snijden in eigen vlees door dictators.

Toch doet zich daarna een probleem voor. Wie gaat de taak vervullen die tot voor de zuivering aan de gezuiverden had toebehoord? Over het algemeen staan ambitieuze en kritiekloze volgelingen klaar om dat te doen, maar voor Erdogan ligt dat niet zo voor de hand, omdat buiten eigen land zijn grip op de Turkse samenleving zwakker is.

Dat we in ons land een probleem hebben met de integratie van vele Turken is nu zelfs in linkse kringen bekend na de massale adhesiebetuigingen aan Erdogan in onze stad. Een probleem dat we te danken hebben aan wegkijkende politiek correcte politici in het verleden.

Op de school waar ik werkte werd aan Turkse kinderen verplicht lesgegeven in Turkse taal en Turkse (Ottomaanse!) cultuur. Ze zaten in aparte lokalen en voelden zich op de lange duur ook apart: sterker nog hen werd geleerd dat Turken beter waren dan andere volkeren.

Al deze lessen werden geven door aanhangers van Gülen en betaald door de overheid. Dezelfde overheid die Turkse ‘culturele” instellingen graag subsidieerde, waar – behalve binnen de Allevietische verenigingen – ook de aanhangers van Gülen een belangrijke rol speelden.

Zelfs een hele middelbare school stond onder zijn invloed*

Dus door de Nederlandse overheid werden instellingen gesponsord die diezelfde overheid als tweederangs en ongelovig dus onbetrouwbaar bestempelden. Ook internaten voor meisjes en jongens floreerden in Turkse kring.

Internaten waar de nadruk werd gelegd op Turkse cultuur en Islam**

Een klokkenluider, die tegen de brandgevaarlijkheid waarschuwde werd aanvankelijk zelfs ontslagen (door de huidige wethouder Moti van de PvdA) tot de rechter haar rehabiliteerde. We hebben de rode draak met de halve maan dus zelf gevoed en zelf laten groeien.

Door het wegvallen van Gülen als belangrijkste hulp bij het indoctrineren van zijn aanhangers in Nederland (70%!) zal Erdogan dus zelf deze taak op zich moeten nemen; vandaar zijn brief dat hij weekend-indoctrinatiescholen voor Turkse kinderen in ons land gaat betalen.

Gezien het lankmoedige commentaar van de Rotterdamse minister Koolmees (D66), die geen bezwaar heeft tegen het stimuleren van eigen taal en cultuur, bestaat er nog een kans dat ze subsidie aanvragen ook.

*https://www.turkijecorrespondent.nl/2016/09/16/gulenbolwerk-rotterdam/

**https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/strengere-eisen-voor-turkse-internaten~ba9a74a7/