Geen zaak zo gecompliceerd als Feyenoord City en de tijd dringt. Tot nu toe houdt de bedrijfstak betaald voetbal bij Feyenoord voet bij stuk: 25 miljoen extra werkgeld per jaar en geen flexbijdrage.

Stoer, maar onhaalbaar met de overheid als aandeelhouder. Tenzij de investeringen van de gemeente losgekoppeld worden van de andere nieuwe gelden en er filantropen gevonden kunnen worden die zichzelf bij een mogelijke winst achter in de rij zetten. Maar zelfs dan is Feyenoord er niet zeker elk jaar over die extra garantiesom te kunnen beschikken, want het moet wel eerst verdiend worden.

In die complexiteit heeft nu ondertussen iedereen al z’n mening gegeven en het bizarre is dat in elk standpunt een forse waarheid zit.
Het grootste gelijk heeft marketingdeskundige Chris Woerts die de hele discussie over 25 miljoen peanuts vindt, omdat hij al honderd keer heeft voorgerekend dat Feyenoord alleen nog boven Jan kan komen met de dikke premies die er in de Europese top te verdienen zijn.
In dat verband zullen we het ook eens moeten zijn met alle critici die het vreemd hebben gevonden hoe laconiek Feyenoord intern heeft gereageerd op de Europese uitschakeling tegen het onbeduidende AS Trencin. Zelfs supporters hoor je er nooit meer over. De miljoenenzeperd is met de mantel der liefde bedekt.

Gelijk hebben óók de voormalige raadsleden Jos Verveen (D66) en Dries Mosch (Leefbaar), die zich in het voorjaar van 2017 de ergernis van hun eigen politieke partij op de hals haalden door tegen de financiële hulp van de gemeente Rotterdam te stemmen.
In hun ‘nee’ zat de aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat de belastingbetaler de komende halve eeuw mee moet mee dokken aan de strops die ongetwijfeld volgen.
En natuurlijk laat de gemeente Feyenoord nooit failliet gaan. Als Feyenoord komt te spelen in een stadion waarvan de gemeente mede-eigenaar is, zit het voor altijd op rozen. Wethouder Adriaan Visser mag dat niet zeggen, maar hij weet het wel. De blunderput is destijds ook afgebouwd. En de Hoekselijn wordt vroeg of laat ook afgeleverd, zoals er ook zal worden bijgespijkerd als de renovatie van Museum Boijmans gierend uit de hand gaat lopen.

En die wetenschap geeft meteen ook het gelijk aan van de commissarissen van de N.V. Stadion. Ze zijn meteen uit de zorgen en kunnen op het pluche.
Maar ook oud-burgemeester Bram Peper en een groot deel van de supporters hebben gelijk, want zij omarmden het schitterende architectonische voorstel ReddeKuip. De helft goedkoper. Drie ringen. Twee keer zoveel businessseats en behoud van De Kuip. Bovendien heeft Mick Eekhout, de emeritus hoogleraar in Delft, aangetoond dat er van betonrot geen sprake is.

Eigenlijk is maar één onbekende groep die ongelijk heeft. Dat zijn de mensen die van de ontmantelde Kuip een soort Romeinse tempel willen maken waar je dwars doorheen kunt kijken. Als dat Zuid moet upgraden zijn we in de aap gelogeerd. Wie de foto’s heeft gezien heeft gaat braken. Het enige voordeel is dat de moedervereniging Feyenoord er als meerderheidsaandeelhouder nog een vet bedrag voor krijgt.