Rabobank Clubkascampagne (250×250)

Het sluiten van kolencentrales, aardgasloze woonwijken en windturbines die in rap tempo verrijzen op land en ter zee. De energietransitie is zichtbaar in volle gang. Dat wordt ook gevoeld in de portemonnee. Volgend jaar betaalt de consument € 150 meer aan belastingen op de energienota en dat gaat verder oplopen. Met dat geld wordt de energietransitie immers grotendeels bekostigd.

Tegelijkertijd neemt het debat over nut en noodzaak toe. Een debat met vaak ideologische, bijkans religieuze, trekjes. Het gaat helaas niet altijd om waarheidsvinding, maar om goed of fout. De ‘goeden’ menen dat de mens schuldig is aan de opwarming van moeder aarde, door CO2 uitstoot. Daarmee helpen we haar in recordtempo om zeep. Om de wereld te redden, is radicale omwenteling nodig. De ‘fouten’ zijn degenen die kritisch zijn op het doemscenario, over het tempo waarin zich dat voltrekt of over de oplossingsrichting. Beide kampen schermen met autoriteit. Men bestookt elkaar met tegengestelde grafieken en wetenschappelijk onderzoek. Maar ook met demagogie: klimaatalarmisten versus klimaatontkenners.

Tijdens de feestdagen las ik een verfrissend en toegankelijk boek over dit onderwerp:  Ecomodernisme, het nieuwe denken over groen en groei. Ecomodernisten streven naar meer natuur en een schonere leefomgeving. Maar anders dan het romantiseren van het sobere, laagtechnologische bestaan op het platteland, bepleiten zij modernisering. De mens die door hoogtechnologische ontwikkeling, meer controle neemt over de natuur. Zij stellen dat het geromantiseerde plattelandsplaatje met de alsmaar groeiende wereldbevolking niet haalbaar is. En pleiten voor prioriteit aan welvaartsbevordering. Er zijn nog miljarden mensen die dagelijks in armoede en ongezonde omstandigheden leven.

Ik heb het boek met veel plezier gelezen en ga met onderdelen ervan geïnspireerd aan de slag. Een beter milieu, begint nog altijd bij jezelf. Het debat over de weg naar een groene toekomst moeten we verder vooral voeren. Ook lokaal. Met open vizier, in plaats van uit loopgraven. Ecomodernisme is naast kritisch ook positief. Zo stellen de auteurs dat hoewel grondstoffen eindig lijken, het menselijk brein dat zeker niet lijkt. En is het menselijk brein uiteindelijk niet de ultieme, onuitputtelijke grondstof voor het oplossen van problemen?

Reageer op dit artikel

Elke avond het laatste nieuws uit Barendrecht? Gratis abonneren!