Speciaal voor het Barendrechts Dagblad deed Remco Abel gisteren zijn verhaal over die nacht die alles voor hem en zijn gezin veranderde. De nacht van dinsdag 18 op woensdag 19 september toen niet alleen restaurant Abel compleet in de as werd gelegd maar toen ook het aanpalende woonhuis, waar het gezin vele jaren met groot plezier had gewoond, volledig afbrandde. Vandaag blikt hij hoopvol vooruit naar de toekomst.

Remco Abel: ,,Het eerste spoor is voor ons op dit moment een nieuw huis en het tweede een nieuw restaurant. Voor wat dat eerste betreft waren we al bezig om ergens anders te gaan wonen. We hebben grond gekocht aan de Albrandswaardseweg in Poortugaal en daar gaan we iets nieuws bouwen. En ik moet zeggen dat de gemeente daar heel positief aan heeft bijgedragen. Net als met het tweede spoor; een nieuw restaurant. We staan daarover in heel goed contact met de ambtenaren van de gemeente. En ook met de burgemeester trouwens. Die stond ons op de dag van de brand al erg bij en is dat ook blijven doen. Heel prettig.

Over een nieuw restaurant hadden we binnen een week na de brand al gesprekken met een aannemer en een architect en daar zijn we nu nog volop mee bezig. Want wij willen Abel per se weer terug laten komen en dan ook nog eens op dezelfde plek. Nou kan iets nieuws bouwen natuurlijk altijd, maar wij willen ook per se weer die ‘Abelsfeer’ terug zien te krijgen in het restaurant. Hoeveel mensen hier wel niet hebben gefeest of een jubileum hebben gevierd, getrouwd zijn of ‘gewoon’ zijn wezen eten; dat is ongelooflijk. En die mensen hebben daar, net als wij zelf trouwens, heel veel verhalen en emoties bij. En dat gevoel moeten we weer terug zien te krijgen. Een ongedwongen sfeer. Geen eetcafé, maar zeker wel laagdrempelig.

En onze architect kan ons daar heel goed bij helpen. Hij heeft ervaring met dit soort zaken en snapt wat wij willen. Het toeval wil trouwens, en dat wisten we dus echt niet, dat hij heeft meegewerkt aan diverse restaurants waar wij heel graag komen vanwege de prettige sfeer die er hangt. De klik is er dus; daar zal het niet aan liggen.

Het streven en de verwachting is dat er volgend jaar oktober weer een nieuw restaurant Abel is. Wij zelf hadden dat liever eerder gehad, nog voor de zomer, maar er is ons helaas verteld dat dat niet erg realistisch is. En in de tussentijd vangen we ook met Tasman wel een gedeelte van het werk op. Het is hier bij Tasman nu drukker dan voor de brand en het was al een druk bedrijf. Mede daarom hebben we een paar ‘hardlopers’ van Abel ook hier op de kaart gezet; zoals de sashimi en de soes Abel. Heel herkenbaar voor onze gasten. En ook al onze buitenactiviteiten gaan gewoon door via Tasman. Pitch & Putt, het klimbos, footgolf en handboogschieten het gaat allemaal gewoon door.

Ik heb de indruk dat die brand ons gezin nog dichter bij elkaar heeft gebracht. We hebben het echt nog niet allemaal verwerkt en we worden daarbij goed geholpen. Ik merk dat de kinderen het nog een plek moeten geven en Sigrid en ik ook natuurlijk. Gelukkig hebben wij en de kinderen veel vrienden en fijne (groot)ouders die ons hier doorheen helpen.”